Kung Fu Roermond

Gele KeizerDe term Kung Fu komt niet alleen voor binnen de vechtsporten.
Het verwijst naar de tijd, moeite en werk die je in het aanleren van een kunde gelegd hebt.

Kung Fu wordt echter voornamelijk gebruikt als verzamelnaam voor Chinese vechtstijlen.

Kung Fu is dus niet een martiale kunst op zich!
De naam Kung Fu heeft dezelfde functie als “bal” bij ons. Voetbal, Volleybal, Basketbal enz. Je weet altijd dat het een sport is waarbij gespeeld wordt met een bal.

Geschiedenis van het Kung Fu
Het bewijsmateriaal voor het bestaan van martiale kunst technieken gaat duizenden jaren terug in de geschiedenis.
Het lijkt erop dat de Chinese Gele Keizer Huangdi, die in 2698 v.c. de troon besteeg, begonnen is de vechtkunsten te standaardiseren.
Hij heeft een vorm van worstelen voor zijn troepen ontwikkeld die Jiao Di heette.
Later werd Jiao Di ontwikkeld en werden bewegingen zoals houdgrepen, stoten en weringen opgenomen.
Het werd zelfs een sport tijdens de Qin dynastie (ongeveer in 221 v.c.).

Ta Mo

BodhidharmaKung Fu bereikte zijn hoogtepunt in de Shaolin tempel.
Hier bedreven monniken Kung Fu voor de gezondheid en als zelfverdediging tijdens hun zoektocht naar verlichting.
De eerste Shaolin Tempel was een Boeddhistisch klooster en is gebouwd in 377 in Henan.

In 527 reisde de Boeddhistische monnik Ta Mo (Bodhidharma in het Japans) naar de tempel. Hij vond de monniken in slechte gezondheid.

Ta Mo gaf de monniken een reeks oefeningen die kracht, vitaliteit en innerlijke energie ontwikkelde.
Deze oefeningen worden beschouwd als het originele Shaolin Kung Fu.

Cultuur

Het is ook belangrijk om te beseffen dat de Chinese martiale kunsten heel lang een filosofische en spirituele plek bij de Chinezen hebben gehad.

De Chinese vechtstijlen ontwikkelden zich gelijktijdig met de opvattingen van het Confucianisme en het Taoïsme tijdens de Zhou Dynastie (1045 v.c. – 256 v.c.).
Het was geen geïsoleerde ontwikkeling. Het Taoïstische begrip van Yin en Yang werden verbonden met de externe en interne technieken van Kung Fu.

De gevechtskunsten werden ook onderdeel van de concepten van het Confucianisme, omdat ze onderdeel werden van de ultieme dingen die mensen moesten beoefenen.
Kung Fu werd in China als een integraal onderdeel in de opvoeding van geleerden en leiders van de overheid gezien.
Chinezen hechten grote waarde aan het beoefenen van Kung Fu, omdat het respect, geduld, nederigheid en moraal bij brengt aan de Kung Fu beoefenaren.

In China is Kung Fu vaak een onderdeel van het dagelijks leven.
Er zijn geen hangplekken of buurthuizen.
Daar is er de lokale Kung Fu school die zorgt voor tijdverdrijf en lichamelijke opvoeding.

Om het te beheersen kost moeite. Daarom heet iets ook ‘de moeite waard’.
Trainen en opgeven zijn beiden een leer proces. Wees slecht in het opgeven!
Je hoeft hiervoor geen Shao Lin monnik te zijn.

Van Shao Lin naar Wing Chun

Brandende tempels
Aan het einde van het Ming tijdperk (1368-1644 na Christus) verbrandde de Chinese keizer alle Shaolin tempels uit vrees voor de martiale vaardigheden van de monniken.
Vijf grootmeesters wisten te ontsnappen. De naam van één van deze grootmeesters was Ng Mui.